Hiel veul neejs
daat is gen neejs,
ma alt
daat wer gebeurt is.
Neejs daat,
Hoe dukker ge ut huurt
behalve alt,
ok nag gekleurd is.
Wie kleurt toch stieds
din alde kroam
Woa zoa duk
mei geleurd is
Is dur gen neejs
verzuchte da
Daat neej
en ni gekleurd is?
Duk ni…
ut liekt wer aas neejs, wah
GvdM
Aas ut neejs
vur oow
neet neej mier is
aas ge ‘t áál
aal het gezi…
Daan werde
alder daan ut neejs
veul vaan ut zelfde,
wette ni…
Aas ut neejs
vur oow
neet boeiend is
ut zaet oow
nag ni dáát…
Daan ziede
alder daan ut neejs
ach joong, ge denkt,
och waat…
Aas ut neejs
oow hielemoal
niks deut
ma vur ‘nen andere
is ut proat?
Daan werde
alder daan ut neejs
en volgt heer
enne gooie road:
Aas ut neejs
oow raakt
aas boave stiet,
waat kaan dur
aan de hand zie?
Waat helpt ka good
-inplaats vaan Tante Bet-
ut laeze vaan
‘nen andere krant zie.
Soms motte gewoën waat anders…
GvdM
De leste minuutjes…
Ik, geej, weej,
toch stiets iets mier bedaarder…
Oet-eindelijk daan
toch waal blie
aas die daag oeits
gedoan zie,
en weej ni,
nou ja,
ge wet ma noeits,
mit zien aalle
noa de moan zie..
Ni te zuutjes
geej,
môg best
nag waal iets haarder…
Spraek ma va geluk,
daat weej,
-de werreld-
ni vergoan is.
Gelukkig
daat de werreld,
-weej-,
de ganse kraom
neet na de moan is.
Dus droëm ik wer
vaan vastenoavend
en vaan de Klos
din oetgegoan is.
Schrief ik doa blie
dees wördjes op,
vurspel oow heej
mit zekerheid
daat en mus nag
lang gen sproan is…
Ma ja, wie wet daat oeit
ut wáál mit oos gedoan is,
Dus maak ik gauw
dit stukske af,
zoedaat daat nou
bestoand is…
Ok blie daat ut vur iederien
nag steets good te verstoan is
umdaat ut les gelukkig wal
goddank toch good gegoan is..
Di kier teminste da, wah
want straks misschien ni mier..
Niemus wet waat dur nag keumt,
behalve un paar wawa’s
en unnen haffel maja’s..
En zitte nag mit vroage?
Daan hewwe dit nouw waal gelierd:
Óf ze vurspélle ni good,
óf weej snáppe ut verkierd…
Óf ut is gewoen geloage…
Ma, ja…
GvdM
Ik droemde daat ik
op 16 december 2012
en gedichtje vur de Klos maakte,
ma daat ut ni woi rijme, meense.
Ut zwiet brook meej oet
terwiel ut 16 december 2012
boete vroor daat ut kraakte,
daat waas ni zoé, ma rijmt teminste
En bitje… (op meense)
Ik droemde daat ik
op 16 december 2012
aal twie coupletjes kloar haaj,
ma rijme, meense, ho ma..
Ut zwiet brook meej oet
toen 16 december 2012
elke volgende regel kwaakte:
‘i-levere daat rijmdiploma’!
Kloëte man…
GvdM | 16 december 2012 (doeilien-daag…)
Lei di leet de leptop los,
vurdaat ie beej de taffel woar.
Ut waas da waal en lichgewich,
ma veel toch aevegood loomp zwoar.
Ut toetsebord ging door ut scherm.
Geschrokke stoong Lei stief.
Aalle letters oope vloor,
Die haarder waas daan Lei zien schief.
Heej haai dur veer joar à gewerkt,
ma noeits bekkups gemaakt.
De leptop, di gen password haaj,
Waas aevegood gekraakt…
Veer joar werk waas noa de moan,
in stukke op de floor.
De haarde schief die dreide nag,
aas formatteerde ze nag door.
Dikke shit doch Lei liekwit,
Doowt in reflex eskeep.
Di knop schoot roetsj oonder de bank,
taege en moes à, die doar sleep.
Ut muuske woort tur wakker va,
en dôch, is ut aal tied?
Keek um zich hin en zoag toen Lei,
zien gezich oop control-alt-delied..
Och erm, mende ut muuske toen,
daas kloete vur di kel.
Tot ze die andere moes doa zoag,
zon chique droadloos model.
Ut muuske waas op slaag verkoch,
Hiel snel klopte eur hertje.
Aas in ‘nen droem kroop ze durhin,
na daat muuske zoonder stertje.
Waas ut ut roeije lempke,
daat knipperend zag: ‘toe, kôm ma?
We zulle ut noeit wiëte,
want Lei woort wakker, stôm wah?
GvdM
Retro, daat is neejerwets vur terugoêt
En raar woord, doa bin ik hiël vlug oêt,
Want net zoëaas ge evergreens aaltiëd kunt zinge
kunde moderne meubels ok retro vinge.
Dus waat zuij…
terugoêt kiekend kunde aalles waal veuroêt zegge
mit neej wört kunde aalles waal oêt wille legge
enne kel di schraut in dun trein is teggewoardig metro
Ik wil ma zegge, ok zo’n neejerwets wort, net aas retro
Ik bedoel eigeluk: Aas ut toen aal moëi woar
Dan is ut nouw ok waal schon gewès…
GvdM
Heej zoat doar, ôp zien meneer,
ôp ut benkske, beej de kèrk,
umdaat heej aas niemus anders wôs,
daat ge tusse rech vurroet
en un bitje schuuns na iemus toe,
’t beste kôst proate en luustere.
En daat ut durrum woar begôs…
Heej proatte zoë mit iederiën
ok mit die heej nauweluks kôs
Heej goof ze, wiet vaan hoës,
zoë en bitje en doënbeej geveul.
Umdaat heej wôs daat die
net zovveul tiëd haaje aas heejzelf
en daat ut ok durrum woar begôs…
Heej leep doar, dôr de stroat,
zoë aas heej aalliën ma kôs.
Zo’n bitje tusse zuutjes á
en stevig door.
De hand miëst ôp de rug, ma
aaltied kloar um d’r iën ôp te staeke,
aas ut durrum woar begôs…
De loëp vaan Màrtje Wismans
dôr de gats vaan Jan vaan Teng.
Daat haaj waat. Aas ik daat nou ok us kôs..
Iets um smeis beej stil te stoa,
ôf efkes, en bitje schuuns,
ôp en benkske vur te goan zitte.
Gewoën efkes loate, waat ge mende daat môs…
De löep van Màrtje,
de gats van Jan
Doa zit veul miër i
daan ik wôs
Aas ge ut meej vroagt,
Is hiël veul
durrum um begôs…
GvdM
Niks wôs ik vaan beer, toen.
En toch vur ut ierst na Cambrinus.
Toen haaje ze nag spellekes,
in en apaarte kamer.
Daat waas retro.
In ieder geval lang geleeje.
Of ik waat wòj drinke.
Jah, duh…
Sleum noa de glaas kieke,
ut moëiste glaas oetgezôch,
preuve of ut lekker waas,
waas ut,
noëits mier waat anders gedroonke…
Is waal gemekkeluk.
En vur Jan en Henny ok hendig.
Ik wet ut, ik wet ni waat ik mis.
Ma ik zuij ze de kost ni wille gaeve,
die aalles preuve
en daags doanoa
ok ni mier wiëte
ôf ze waat gemist hebbe…
Dus woa hebbe we ut oaver.
Retro is terugverlangen noa vroeger.
Ik wet nag daat ik vur en Kwakglaas koos,
en daat beer smaakt nou nag steeds.
Waal meij oetkieke!
Aas ge dur aal en paar het gehad,
en daan ut laatste slokske
elegant wilt dreenke.
Smeis schudde oow ut laatste beer
zoe in oow gezicht.
Kwak!
Woa bliefde da mit oow verstand vaan beer..
Ma woa ut ovver ging, retro.
Waat ik ma wil zegge,
Daat is daat retro hiël relatief is,
aas ge gewoën aaltied utzelfde dut.
Dut tur oow veurdiël mèj.
Retro.
Ut zuij waat…
GvdM
Woa ze nou woënt
kenne miër meense eur
daan zeej meense.
Ze zuut ze ni good miër,
ma huurt ze nag waal.
‘Ha Riek’, roope ze da,
en ‘wette nag?’
Da maakt ze en prötje,
ok aas ze ze ni kent.
Daat deej ze vroeger aal…
Aas ze oonder
de krant giët hale,
keumt ze ze teage.
‘Ha Riek’ zegge ze da,
en ‘wette nag vaan die?’
Joawaal, daat wèt ze daan nag good,
en ze vertelt ut ok nag duk.
Vaan de meense
die in ‘t café kwoame,
ma dur lang aal ni miër zie…
Vaan aallen drank di ze verschudde,
en de oetsmieters oeit gebakke.
Vaan de joonge kloare
vaan Leenks Wullum,
en ut toepe vaan Leenks Jèr…
Ôp ut benkske beej de breevebus,
giët ut ovver waat oeits woar.
Mit de krant vaan vaandaag oonder dun erm,
proatte ovver gister.
Man, daat deut Leenks Riek zoa gèr…
Waat de andere nag wiëte,
doa waas ze zelluf beej duk.
En aas die ut smeis ni miër wôste,
da zweeg Leenks Riek
hiël wieseluk…
Aas ze wèr boave is,
mit de lift trug ôp vief.
Lèst ze de krant,
mit de loep
Zet ze zichzelf en gooj tas koffie,
mit de hand.
(Daat hôfde Riek echt ni te liëre…)
Kiekt ze na de werreld,
door dun tillevisie.
Luustert ze na Hôrs,
via de Reindonk.
En zuut ze boete,
-aas ze hiël good kiekt,-
de meense beej de Mèrthal,
Vastenoavend viere…
Zoë is ze oaveraal doën beej,
en wet ze nag hiël veul.
Vaan toen, vaan nou en wat nag keumt.
Ok aal herkent ze,
ni miër iederiën ech.
Doa woa ze nou woënt,
kenne de meense eur.
Doa deut ze urren eigen dooj,
en lest, en kiekt en luustert ze,
en wil dur daan ok noeits miër weg…
‘Jaaaah?’ zal ik hure vaanaf viëf hoëg,
aas ik á-bel en de intercom kraakt.
’Ha Tante Riek, ut is Geert.
Geert vaan Sjaak…
Keumt ut oet? Ôf loagde te sloape?’
Daan is ut aalt hiel efkes stil
‘Wie?, huur ik da, ‘Geert vaan Sjaak?’
Ma da metiën: ‘Oh joa! Geert!
Koom ma, koom ma na boave,
ik zet de deur ves oape!’
En da proatte we same ovver Hôrs,
Ovver toen en nou, en waat nag keumt
Ovver meense herkenne, daat minder lukt
Ovver tillevisie, Reindonk,
kranten laeze en meziek….
en daat ze gaer en prötje maakt
en dörrum oop ut benkske
hiël gaer hiël veul minse sprukt,
ovver dun tiëd vaan toen, ovver alt en joonk,
ovver Hôrs, want Hôrs… daat is Leenks Riek…
Geert van Sjaak
Plaarpuüt, zien we aallemoal, wah,
mit os gesanik ovver vaanaalles.
Dun Hallo, di stiët tur voal vah.
Di vingt nietus, di vingt waalles!
Noeit is dur iets vur iederiën good,
want dur is d’r aalt waal iënen beej,
din ut – aas ie de kans kreeg- verbood,
umdaat niemus ut baeter wet aas heej!
Historisie stoan doa um bekend,
zeej laeze veul in alde beuk.
Umdaat ut neeje ma ni went,
bliëve ze hange in alde meuk!
Daat guft niks, aas ut nörges ovver giët.
Daan is waat klage bes soms fijn.
Ma waat aas dur inèns en hundje stiët,
woa ge oet kunt dreenke, op ut plein?
Meense mit ennen echten hoond,
hebbe di nag noeit zittend zeen pisse.
En sinds waanniër keumt water oet de moond?
Man, man, hoe kaan en gemeant zich zoë vergisse!
En daan bliekt ut versje ni juust.
Is ut Hôrsters ni good ôf ut hundje te klein.
En daan goan ze bekant mit elkaar op de vuust.
En daan aergere ze zich en-passant aan de kleure-fontein.
Teage aal die meense mit verstand vaan hundjes,
zuij ik wille zegge, kiek ut gewoën nag efkes aan.
In de zomer, zudde zi, wandelde dur rundjes,
Zidde lachende kiender en niemus miër dreenke oet de kraan!
En of daat water oet de piemel sproeit,
Of lekker lauw luüpt, oet de moond
Daat haet meej eigeluk nag noeits geboeid,
Waat ík erg ving keumt oet owwen hoond zien koont!
(ma geej ruumt daat gelukkig aaltied waal ôp…)
