Archief voor Categorie Gedichten

Erfelijk…

Zijn sporen in jouw ogen zijn niet te missen mooi zijn toekomst en herinnering zijn toegevoegde waarde zijn voetstappen op aarde ben jij mooi

, , ,

Een reactie plaatsen

Te

Te veel. Te vaak. Beelden, woorden, op televisie. telefoon, tablet, buiten proportie, belicht en beticht. Telkens weer. Terechte angst of onterecht? Iedereen duidt, neemt stelling. Teveel meningen, tegelijk. Buitelend over elkaar. Keer op keer. Facebook, Twitter, steeds maar weer. Doden delen, lijken liken. Hoe meer doden, hoe meer kijkers. Lijkcijfers. Beeldbepalend. Deskundigen weten dat het […]

, ,

Een reactie plaatsen

Waar als de wil weg is?

Levendige contrasten worden doods en flets. Stil van alles wat te horen is. Verdoofd en blind voor wat pijnlijk zichtbaar is. Omdat niemand werkelijk weet en iedereen zomaar zegt. Telkens weer. Steeds net niet. Missen wat raakt. Soms kant noch wal. Het voordeel van de twijfel vaak met zekerheid nadelig. Midden in de roos er […]

3 reacties

‘Word-painting’

Ik luister naar liedjes van de playlists van Cynthia. Ik heb ze net gedownload vanuit Spotify. Je kunt daar ‘vrienden’ kiezen, volgens mij afkomstig vanuit Facebook. Sommige van die vrienden blijken ook Spotify te gebruiken. Tenminste, dat denk ik, want achter hun namen zie ik ‘playlists’ staan. Zorgvuldig samengestelde muzieklijsten die ze hebben ‘gedeeld’ zodat […]

, , , , , , , ,

Een reactie plaatsen

Zomerregen

Zittend in een rieten stoel In m’n eentje op ’t terras Huilend ventje loopt voorbij Waar het anders zonnig was Kijkend naar de natte boel Neem ik een slokje van m’n glas Knoei een beetje bier op mij Maar toch niks natter dan ‘k al was Zomer waar ik herfst in voel Zelfs aan de […]

Een reactie plaatsen

Afscheid

Jaren geleden zag ze nog. Hoorde ze nog de stemmen van haar kinderen en kleinkinderen. Toen liep ze nog genietend door haar tuin, die elke zomer vol stond met bloemen. Het was haar lievelingsplekje. Daar leefde ze. Met liefde geteeld. In liefde gedeeld. Daar kleurde ze als het ware met de bloemen mee en ademde […]

3 reacties

Poezieversje…

Pip Welke wijze woordjes, of iets wat je schrijft, kun je bedenken, voor liefde die blijft? Een kus, op het voorhoofd, die verdrietjes verdrijft? Of een hand op de buik, die de pijntjes wegwrijft? Een miljoen woorden en niets wat beklijft, als mijn kus op jouw hand, die verdrietjes verdrijft… papa

Een reactie plaatsen

  • Noteer je emailadres als je via mail geïnformeerd wil blijven over nieuwe posts op deze blog.

    Doe mee met 670 andere volgers

  • Als je het leuk vindt om een verhaal te horen, kan dat hieronder…