Categorie: Multimedia

Paintings in minor lila

 

Golven kleuren als blauw-grijze penseelstreken de warmrode lucht. Een paar witte toetsen als wolken. Wachtend witte wind. Speels partijtje passie met de avondzon. Klinkend vrije vlucht tussen warm wit en koel grijs. Gestreken licht met later. Alle tinten tussen tijd en tuin. Telkens weer. Als seizoenen in één dag, met duizenden gezichten. Leven in een landschap, met lila lamp verlicht. Natuurlijk neigend, ongezien, gehoord. Gekleurd gestuiter, steil en stil in stijl omlaag. Wachtend op wat komt. Knikkend naar herinneringen, van onbegrepen mooi majeur. Ingetogen. Ongelogen. Achttien treinen feest. Zeven zijden ziel. Canvas composities met zwart en wit en heel en half. En alles daar nog tussen. Inspirerend. Gevoel van voorbij weerzien. Telkens terugkerend. Als golven. Die komen en gaan. En komen. En gaan… en kom…en ga…en…

Zoe vierde ze Kèrsmis

Het lokale radioprogramma ‘Wiekentproat’ van Chrit en Jos had zaterdag een Kerstuitzending. Desgevraagd heb ik een onderdeel verzorgd, met mijn draaiorgel. Op een bestaande melodie een nostalgisch kerstversje gemaakt en voorgedragen. Om het te kunnen volgen moet je het Horster dialekt wel machtig zijn, óf heel taalgevoelig… Ondersteunende beelden onder muziek en woord zijn van Thea.

Klik hier

Even tussendoor…

Heb je nog wel eens teruggeluisterd naar het nummer van Maria Callas, ‘La mamma morta’? Eventueel met de uitleg erbij van Tom Hanks uit de film ‘Philadelphia’? Zo mooi… Hieronder de vertaling en twee linkjes naar joetjoep.

Versie van Maria Callas
In de film ‘Philadelphia’

Italiaans
Engels
La mamma morta m’hanno
alla porta della stanza mia
Moriva e mi salvava!
poi a notte alta
io con Bersi errava,
quando ad un tratto
un livido bagliore guizza
e rischiara innanzi a’ passi miei
la cupa via!
Guardo!
Bruciava il loco di mia culla!
Così fui sola!
E intorno il nulla!
Fame e miseria!
Il bisogno, il periglio!
Caddi malata,
e Bersi, buona e pura,
di sua bellezza ha fatto un mercato,
un contratto per me!
Porto sventura a chi bene mi vuole!
Fu in quel dolore
che a me venne l’amor!
Voce piena d’armonia e dice
Vivi ancora! Io son la vita!
Ne’ miei occhi è il tuo cielo!
Tu non sei sola!
Le lacrime tue io le raccolgo!
Io sto sul tuo cammino e ti sorreggo!
Sorridi e spera! Io son l’amore!
Tutto intorno è sangue e fango?
Io son divino! Io son l’oblio!
Io sono il dio che sovra il mondo
scendo da l’empireo, fa della terra
un ciel! Ah!
Io son l’amore, io son l’amor, l’amor
E l’angelo si accosta, bacia,
e vi bacia la morte!
Corpo di moribonda è il corpo mio.
Prendilo dunque.
Io son già morta cosa!		 They have killed my mother
at the door of my room
She died and saved me.
Later, at dead of night,
I was with Bersi,
when suddenly
a bright glow flickers
and lights were ahead of me
the dark street!
I looked –
My childhood home was on fire!
I was alone!
surrounded by nothingness!
Hunger and misery
deprivation, danger!
I fell ill,
and Bersi, so good and pure
made a market of her beauty
for my sake –
I bring misfortune to all who care for me!
It was then, in my grief,
that love came to me.
A voice full of harmony says,
“You must live, I am life itself!
Your heaven is in my eyes!
You are not alone.
I shall collect all your tears
I will walk with you and support you!
Smile and hope! I am Love!
Are you surrounded by blood and mire?
I am Divine! I am Oblivion!
I am the God who saves the World
I descend from Heaven and make this Earth
A paradise! Ah!
I am love, love, love.”
And the angel approaches with a kiss,
and in that kiss is death –
The dying body is my body.
So take it.
I have already died like that!

De handen van Funpop…

Deze keer een item over 28 mei 2011. Het was de zaterdag van het Funpopweekend, het festival voor mensen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking. Ik heb als vrijwilliger meegedraaid en ik had me al voorgenomen om daar een column over te schrijven. Ook omdat ik die zaterdagavond voor de lokale radio aan de beurt was  in de rubriek ‘Wört’ (woorden). Om beurten lezen we daar een verhaal, gedicht of column voor, en zaterdag was het mijn beurt. Ik heb anderhalf uur voor uitzending mijn ervaringen op papier gezet. De woorden waren nog warm, toen ik het heb voorgelezen. De opname daarvan, plus wat foto’s hieronder.

Voor Ger…

Een gedicht dat ik gemaakt heb na een ontmoeting met Ger, die net daarvoor de onheilstijding had ontvangen dat er voor hem geen hoop meer was. Later heb ik het gedicht voorgelezen in de avondwake van Ger.

Eerder al had ik de tekst voorzien van muziek van mijn buikorgel en foto’s van Lei Spreeuwenberg. Hieronder het resultaat.