De negende van een serie van 10 korte columns in het weekblad ‘Hallo Horst aan de Maas’
Auteur: Geert van den Munckhof
Gedachten digitaal delen en vastleggen in verhalen.
Laevemaekers 29 oktober 2015
De achtste van een serie van 10 korte columns in het weekblad ‘Hallo Horst aan de Maas’.
Koekjes van eigen deeg
Jij zit, samen met duizenden anderen, er straks middenin. Haat en vijandigheid lieten je geen andere keus dan te vluchten uit een land waar je zelf of je kinderen fysiek bedreigd werden. En dan kom je terecht in een land waar opnieuw bedreigingen klinken. Vooralsnog verbaal. Hoe luider de uitspraken, hoe zwakker de argumenten. Maar gepaard met dezelfde haat en vijandigheid die je ook in je eigen land moet hebben gevoeld. Fysiek geweld ligt opnieuw op de loer. Uit zich al zo nu en dan. Beangstigend.
Rechtse en linkse vlaggen dekken ongenuanceerd alleen de eigen lading. Niet alleen eigen volk, maar vooral ook eigenbelang eerst. Egoïstische kortzichtigheid mondt uit in blinde woede. Hier en daar sabelen er wat voetbalvlaggen mee. Haat als hobby. We kijken er naar en laten het elkaar zien. Vooral dat. Telkens weer. Op tv. In de krant. De een geniet er van en de ander walgt. Steeds harder schreeuwend, steeds nadrukkelijker zwijgend, worden we het bij elk bericht steeds minder met elkaar eens. Machteloos.
De berichten in de krant. Al die foto’s. De beelden op tv. Van lange rijen vluchtelingen die op zoek zijn. Mensonterend. Eenrichtingsverkeer naar veiligheid over doodlopende wegen. Op zoek naar veiligheid vinden ze agressie. Van holle landgenoten met grimmige gezichten. Die op het ene moment roepen dat het allemaal verkrachters zijn en twee tellen later net zo makkelijk scanderen dat er een piemel in moet. Onmacht ten top. Van hen die schreeuwen en van hen die zwijgen. Deprimerend. Machteloze koekjes van eigen deeg. Heel Holland bakt… er niets van.
Of… toch?
Laevemaekers 22 oktober 2015
De zevende van een serie van 10 korte columns in het weekblad ‘Hallo Horst aan de Maas’
Schaduw en zon
De schaduw, die over het graf valt, is van mij. De zon projecteert mijn grijze reflectie precies over het kruis waar de namen van mijn vader en moeder in staan gegraveerd. Ik kom hier wel vaker, maar vandaag trakteert de zon mij op dit speciale herdenkingsmomentje. De verbondenheid met hen wordt even letterlijk voelbaar en zichtbaar. Voelbaar, door de warmte van achteren en zichtbaar, door m’n schaduw, die hetzelfde plekje grond raakt, als waarin zij rusten.
Terwijl ik daar sta, besef ik dat rouw niet alleen verdriet is, maar ook verbondenheid. Zelfs 21 jaar na de dood van mijn vader en 37 jaar na het overlijden van mijn moeder, sta ik hier en voel hun aanwezigheid in mij. Herinnering overstijgt, zeker na jaren, de pijn van het definitieve afscheid van toen. Herinnering brengt je op den duur aan de andere kant van de pijn, de kant van het geluk.
Het is de kant waar de zon schijnt. Met warmte die tranen laat verdampen. Het is de kant ook waar het eens wel weer zal gaan regenen. Ongetwijfeld. Maar in het besef dat er altijd minder zoute tranen zijn dan zoete regendruppels, geniet ik van de herinnering van dit moment. Ik koester de rouw, die onvermijdelijk is, als een geschenk van hen aan mij. Met de zon in de rug, een traan in mijn oog, draai ik me om en knipoog naar de wind.
Vanmiddag ook voorgelezen bij Wört (Omroep Reindonk)
Laevemaekers 15 oktober 2015
De zesde van een serie van 10 korte columns in het weekblad ‘Hallo Horst aan de Maas’ column
De mensen van daar
‘De mensen van daar’, voor het eerst live gebracht tijdens Café de Verbeelding op 8 oktober 2015. Orgelmuziek als drager voor eigen tekst, over actuele kwesties. Voor hen die er niet waren en voor de mensen van daar, nu hieronder te beluisteren.
De tekst van het lied
de mensen van daar
op reis naar het westen
op zoek naar het beste
voor zichzelf en elkaarze zijn net als dat wij zijn
op hun vrijheid gesteld
willen ook zonder pijn zijn, en vrij zijn,
en liefst niet dáár sterven door oorlogsgewelddus wat doe je?
de reis van je leven?
je kind leven geven?
waar zou jij dan voor kiezen
als je alles
maar dan ook alles
zou verliezen
door te blijven waar je bent?de mensen van daar
op reis naar het westen
op zoek naar het beste
voor zichzelf en elkaar
Laevemaekers 8 oktober 2015
De vijfde van een serie van 10 korte columns in het weekblad ‘Hallo Horst aan de Maas’
Laevemaekers 1 oktober 2015
De vierde van een serie van 10 korte columns in het weekblad ‘Hallo Horst aan de Maas’.
Laevemaekers 24 september 2015
De derde van een serie van 10 korte columns in het weekblad ‘Hallo Horst aan de Maas’.
Geert van den Munckhof 