Een beetje voor papa

Pip komt thuis en vertelt dat er een lange rij mensen voor de ingang van de Mèrthal staat. Ik trek m’n jas aan en wandel er naar toe. Méér mensen doen dat, zie ik. Over een kwartier nemen we met z’n allen afscheid van Dré van den Bosch. Hoe onwerkelijk is dat.

Op 1 januari liep hij nog achteraan het ‘treintje Van Den Bosch’ het koude zwemwater van de Kasteelse Bossen in. Maar niet voordat hij zo’n beetje alle tweeduizend toeschouwers was langsgewandeld om hen te vertellen dat hij op zoek was naar de ster van Bethlehem. Net als zijn vrouw Astrid, hun kinderen Cas en Loeka en zijn broer Pieter. En voor de zoveelste keer tjoekte het treintje eensgezind het water in.

Van alle kanten zie ik mensen naar de Mèrthal lopen. Een grote zwarte auto rijdt me langzaam voorbij. Een klein zwart vlaggetje wappert in de frisse wind. In de auto daarna zie ik Loeka, die vanuit de bijrijdersstoel -bijna verbaasd lijkt het wel- de drukte in zich opneemt. De stoet parkeert bij de Mèrthal terwijl ik aansluit in de rij, die inderdaad indrukwekkend lang is.

Op 1 januari dook Loeka voor de tweede keer het koude water in. Met het treintje was al leuk, maar voor de echte bikkels is een tweede keer toch écht een must. Voor de camera van Wim Wijnhoven vertelde ze daarna dat ze dat al deed vanaf groep 4. ‘Lekker’, was haar korte, maar veelzeggende conclusie. Ze wrong het water uit haar bloemenhoed en ze lachte vriendelijk de camera in.

De rij schuift maar langzaam op. Ik sta op een plek waar ook de zwarte auto is gestopt. De deur wordt voor Astrid open gemaakt. Ze stapt uit en de rest van de familie verzamelt zich om haar heen. Ik zie Loeka. Cas. De nichtjes Ankie en Floor. De kist wordt uit de auto getild en door de familie op de baar geschoven. De mensen om me heen zijn stil. Kleurige handen versieren het blanke hout van de kist.

Ik heb Dré op Nieuwjaarsdag niet twee keer zien duiken, maar het zou me niet verbazen als dat wel het geval was. Andere jaren was dat in ieder geval zo. Als je het over echte bikkels hebt… Op het compilatiefilmpje van de duik komt hij regelmatig voorbij. Eigenzinnig. Zijn eigen ding doend. Ik vermoed dat het confettivuurwerk op de achtergrond bij de warming-up zijn verdienste is. Zijn eigen warming-up.

In de Mèrthal is geen plek onbezet. Vierkant vol en dat wil wat zeggen. Persoonlijke verhalen wisselen zorgvuldig geselecteerde beelden af. Van waar ik sta kan ik de beelden niet zien, maar ik kan me ze des te beter voor de geest halen, terwijl ik luister naar de verhalen en naar de mooie muziek. Ik hoor Cas en Loeka verdrietig sterk zijn, samen met hun neven en nichten. Herinneringen worden gedeeld, waar eigenlijk nog gewoon toekomst had moeten zijn.

Elk moment is indrukwekkend. Van het live gezongen lied van Loeka en Ankie (of Floor, na zoveel jaren kan ik die tweeling nog steeds niet uit elkaar houden..) tot aan het door Ron Bosmans mooi ingeleidde, maar tot op het bot gaande ‘Killing in the name’ van Rage against the Machine. Nog nooit zag ik zoveel mensen vervolgens zo eensgezind, intens en ingetogen langs de kist wandelen, om persoonlijk afscheid te nemen. Veel handen werden op de gekleurde handen gelegd.

Weer buiten zie ik groepjes mensen bij elkaar staan. Twee weken geleden stonden ze misschien ook wel bij het zwemwater van de Kasteelse Bossen. Toen Dré nog op zoek was naar de ster van Bethlehem. Daar is die misschien nu wel een stapje dichter bij in de buurt gekomen, bedenk ik me. Maar nog meer denk ik aan Loeka, die tussen twee snikken door, vastberaden de hele Mèrthal opriep om de komende carnaval ’ook een beetje voor papa te vieren’. Ik weet het nu zeker. Mijn trom gaat weer mee. Op Dré!

Voor Astrid, Loeka en Cas
Zijn lach in een krul

, , , , ,

  1. #1 door Tiny op 16 januari 2016 - 15:45

    Mooi geschreven Geert! Ik vond het ook zeer intens, ontroerend en confronterend en doet je beseffen hoe tijdelijk ons bestaan is.

  2. #2 door Gonnie op 16 januari 2016 - 18:07

    Pfff…ff geen woorden.

  3. #3 door Nelke op 16 januari 2016 - 19:12

    Oohh waat moeï Geert…..

  4. #4 door Fannie op 16 januari 2016 - 19:35

    Dré niet gekend. Maar kippenvel. Heftig! Sterkte.

  5. #5 door paul op 16 januari 2016 - 19:36

    prachtig geert

  6. #6 door tonie op 16 januari 2016 - 20:04

    Ik was er niet bij, maar ik voel en zie het voor me….kippevel….

  7. #7 door Pieter Baeten op 16 januari 2016 - 20:04

    Beste Geert,

    Waarin een gewoon plattelandsdorp groots kan zijn. Vanuit de randstad heb ik als Horstenaar intens het overlijden van Dré gevolgd. Het kwam bij mij ook hard binnen. Het afgelopen weekend maar ook vrijdag de 15e liet het mij niet los. Ik kon helaas niet naar Horst komen, maar heb medeleven en verdriet gevoeld. Maar ook trots, als ik zie hoe de Horster gemeenschap afscheid neemt van één van zijn geliefde zonen. Een warme, fantastische man die ook ons, degenen die ver weg wonen, ieder jaar met carnaval met open armen, liefde en veel humor welkom heette. Dré zorgde ervoor dat voordat de avond begon deze eigenlijk al geslaagd was. En jij Geert, vervult een mooie rol. Als een ingetogen dorpsverteller, een respectvolle toeschouwer, verwoord jij wat we allemaal wel willen vertellen. Vanuit het hart, zonder enige pretentie of bijbedoeling. Je poetische “zijn lach in een krul” draagt op prachtige wijze uit wie Dré was. Chapeau Geert en dankjewel. Ik heb gehoord dat het afscheid in de mèrthal indrukwekkend was. Daar mag Horst trots op zijn. Hopelijk nemen we allemaal een beetje Dré met ons mee. Voor een betere maar bovenal plezierige wereld.

    Groet and a big hug uit de koude en soms kille Randstad,
    Pieter Baeten

  8. #8 door Nicole op 17 januari 2016 - 13:20

    Kippenvel ,mooi verteld,x

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Noteer je emailadres als je via mail geïnformeerd wil blijven over nieuwe posts op deze blog.

    Doe mee met 672 andere volgers

  • Als je het leuk vindt om een verhaal te horen, kan dat hieronder…

%d bloggers liken dit: