In het kader van out of the box…

golden-circle-sinekWaarom. Hoe. En wat. Simon Sinek noemt het de ‘gouden cirkel’ voor succes van organisaties. Het ‘waarom’ beschrijft je doel, je drive. Met ‘hoe’ wordt het proces bepaald, terwijl het ‘wat’ gaat over het resultaat dat je bereikt en de middelen die je daarvoor inzet. Sinek’s theorie is dat je altijd begint met je af te vragen ‘waarom’ je iets wil doen. Daarna bepaal je ‘hoe’ je dat gaat doen en van daaruit bedenk je met ‘wat’ je je doel wil gaan bereiken. Waarom, hoe en wat. In die volgorde dus. De laatste tijd ben ik die gouden cirkel herhaaldelijk tegen gekomen. In verschillende overlegsituaties En steeds werd deze volgorde als een onweerlegbare bewijslast ingezet.

Gisteren kwam het opnieuw ter sprake en ik betrapte mezelf erop dat ik wat moeite had met de niet tegen te spreken waarheid van die theorie. Was die volgorde wel zo logisch, vroeg ik me een beetje eigenwijs af. Zou je ook vanuit intuïtie kunnen beginnen met het hele concrete ‘wat’. Vanuit je gevoel en diepe besef dat het middel dat je zou willen inzetten, voldoet aan het (nog) onuitgesproken ‘waarom’. Met andere woorden. Zou het middel niet de toegang kunnen opleveren naar een proces, van waaruit het ‘waarom’ als vanzelfsprekend naar voren komt? Daar wil ik toch eens wat dieper op ingaan. Even buiten de lijntjes kleuren…

Waarom? Omdat ik, als beelddenker, merk dat ik bij de ‘waarom’-vraag vaak meteen beelden krijg. En dat is niet altijd handig. Het ‘waarom’ wordt namelijk nog vooral bepaald door woorden. We horen het eerst over de visie en de missie te hebben. Die moet beschreven worden. Verstandelijk beredeneerd. Het is een fase waarin het ‘not done’ is om al aan het ‘wat’ (lees ‘middelen’) te denken. Sterker nog. Dat kan sowieso toch pas ná het proces, na het ‘hoe’? Dat is namelijk de fase waarin je de strategie laat bepalen ‘wat’ het plan wordt. Jammer genoeg is die ‘hoe’- fase er ook een waarin de balans vaak doorslaat naar talige beschrijvingen. Intuïtie of buikgevoel passen daar niet in. Het ‘wat’ -de visualisatie die je glashelder voor je ziet- kan echt pas op het laatst…

En daar sta je dan. Voor de zoveelste keer met meteen een beeld in je hoofd. Met een gevoel dat zich concreet wenst te vertalen in een beeld. Niet om meteen met een oplossing te komen, maar omdat de visualisatie de toegang is naar een verder uit te werken aanpak. Het is het tastbare bewijs van een intuïtieve strategie. Een boodschapper van een visie die je al eerder of zelfs bijna tegelijkertijd tot in het diepst van je vezels hebt gevoeld. Zo nu en dan ook wel hebt uitgesproken. Alleen bleek dat meestal niet op het juiste moment. Of vond men de volgorde verkeerd. Waarom wist ik dan vaak (nog) niet te verwoorden. Hoe kon ik ook niet meteen uitleggen. Maar ik wist wel wat! En dat voelde vaak goed.

Als je goed luistert, dan hoor je het ook. Dan valt je op dat het woord ‘visie’ al in ‘visualisatie’ zit. Intuïtie, buikgevoel, verrassing, nieuwsgierigheid. In the box toch buiten de kaders denken. Wat, hoe en waarom. Gewoon even in die volgorde. Misschien dat Simon Sinek er van gruwelt. Maar ik heb er vandaag Ricardo Semler bij VPRO-Tegenlicht hele interessante dingen over horen zeggen. Heel beeldend. Nieuwsgierig? Klik hier

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s